Je leest het in de titel al. Ik heb geen vrienden of vriendinnen en dat is een bewuste keuze. Voor mijn gevoel heerst hier nog al een taboe op, maar eerlijk gezegd snap ik niet zo goed waarom.

Het is gewoon niet zo voor mij weggelegd. Ik ben gewoon heel slecht in het onderhouden van vriendschappen. Het liefst doe ik de hele dag iets voor mijzelf zonder met schuldig te voelen. Ik heb wel eens in mijn naastte omgeving de opmerking gekregen dat ik met iedereen ruzie maak. Iets waar ik mij totaal niet in kan vinden, ik maak geen ruzie. Mijn woorden komen misschien bij sommige mensen hard aan, maar het is altijd de waarheid. Ik heb gewoon een hele andere kijk op het leven dan de meeste mensen. Soms is dat lastig vooral als het gaat om vriendschappen of familie. Als ik op dat moment niet met iemand kan conecten of dezelfde interesses deel houd het voor mij op. Ik wil mijn passies met iemand kunnen delen of samen kunnen uitvoeren, of gewoon lekker kletsen.

Het hebben van vrienden of vriendinnen gaat zo veel dieper dan gewoon een kopje koffie drinken met elkaar. Dus nee voor mij is dat helemaal niet belangrijk.

Weet je wat ik belangrijk vind? dat het goed zit in mijn relatie, dat ik dingen kan doen die ik leuk vind. Toen mijn moeder overleed ben ik er gewoon achter gekomen wat echt belangrijk is voor mij. En dat is niet het hebben van vrienden. Ik ben gelukkiger dan ooit. Ik heb de meest fantastische vriend, ook al laat ik dat niet altijd even zien. Ik ben gelukkig en dat is voor mij het enige wat telt.

-X- M